Rabarbar najlepiej zbierać i jeść do połowy czerwca. Później w starszych łodygach rośnie stężenie kwasu szczawiowego, dlatego warzywo staje się mniej zalecane, zwłaszcza dla osób z chorobami nerek. Nie oznacza to jednak, że rabarbar nagle staje się trujący dokładnie po tej dacie.
Do kiedy można jeść rabarbar?
Sezon na rabarbar zaczyna się zwykle w kwietniu i trwa do połowy czerwca. Najlepsze są młode, jędrne łodygi zebrane przed kwitnieniem rośliny. Z czasem stają się twardsze, mniej smaczne i zawierają więcej szczawianów, czyli związków powstających z kwasu szczawiowego.
Datę połowy czerwca należy traktować jako bezpieczną granicę zbioru, a nie moment nagłej toksyczności. Dorosła, zdrowa osoba może zjeść niewielką ilość późniejszego rabarbaru, ale nie powinno się spożywać go w dużych ilościach ani traktować jako regularnego składnika diety.
Dlaczego szczawiany mogą być problemem?
Szczawiany mogą wiązać wapń i sprzyjać powstawaniu kryształów szczawianowo-wapniowych. U osób podatnych zwiększa to ryzyko kamicy nerkowej. Nadmiar tych związków może być także niekorzystny przy zaburzeniach gospodarki wapniowej.
Szczególną ostrożność powinny zachować:
- osoby z kamicą nerkową lub niewydolnością nerek,
- osoby z dną moczanową,
- osoby z osteoporozą,
- osoby z chorobami zapalnymi jelit.
Najwięcej kwasu szczawiowego znajduje się w liściach rabarbaru. Liści nie należy jeść przez cały sezon – jadalne są wyłącznie ogonki liściowe, czyli łodygi.
Jak bezpiecznie przygotować rabarbar?
Wybieraj młode łodygi, dokładnie je umyj i usuń liście. Rabarbar można jeść na surowo, ale gotowanie, obgotowanie, pieczenie lub duszenie pomaga zmniejszyć zawartość szczawianów. Z tego powodu lepiej poddać go obróbce termicznej, zamiast jeść duże ilości surowych łodyg.
Dobrym połączeniem jest rabarbar z nabiałem. Wapń może związać część szczawianów w przewodzie pokarmowym, ograniczając ich wchłanianie. Jeśli masz chorobę nerek lub przebyłeś kamicę, ilość rabarbaru skonsultuj z lekarzem albo dietetykiem.
Najprostsza zasada brzmi: młode łodygi do połowy czerwca, bez liści, najlepiej po ugotowaniu lub upieczeniu.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. W przypadku chorób nerek, kamicy nerkowej lub innych wymienionych schorzeń sposób żywienia warto ustalić ze specjalistą.
